باب دوازدهم : در چگونگى مدد جستن به جناب الهى . در حديث ائمه معصومين - عليهم السلام - وارد شده كه بهترين وسيله بنده را به جناب الهى در استجابت دعا و ظفر يافتن بر اعدا ، خواه در جهاد اصغر كه جنگ با دشمن بيرونيست و خواه در جهاد اكبر كه جنگ با دشمن درونيست ، توسل جستن به خاتم انبياء و اوصياء و ساير ائمه هدى - سلام اللّه عليهم - [ است ] يعنى ايشان را به نام ياد كردن در مناجات با حق تعالى و به جاه و عزت ايشان طلبيدن حاجت و مدّعا ، چه در ازمنه سابقه و امم سالفه ، مدار توسل بريشان « 1 » بوده ، هر گاه كسى را مصيبتى عظيم رو ميداده يا دشمنى رو مىنهاده يا كارى دشوار مىشده يا گناهى سر مىزده يا غمى و اندوهى ميرسيده يا در ايام سختى دراز مىكشيده ، به جناب عزت ايشان متوسل مىشده و به نامهاى نامى ايشان تبرك مىجسته ، هميشه مرهم دلهاى خسته ايشان مىبوده‌اند و همواره قفل از درهاى بسته ايشان مىگشوده‌اند ، پيوسته انبياى سابق از انوار ايشان اقتباس مىنموده‌اند و خيل رسل به قبله ارواح ايشان توجه مىفرموده‌اند ، توبه آدم به بركت اسماء با بركت ايشان پذيرفته شد و كشتى نوح به دستيارى ايشان از غرق خلاص گرديد و ابراهيم به يمن

--> ( 1 ) - رسم الخط « بريشان » هم ممكن است « براى شان » باشد و هم ممكن است « بر ايشان » در مواردى كه احتمال « بر ايشان » قوى بوده الف را اضافه كرده‌ايم و در موارد كه دو احتمال مساوى بوده « بريشان » آورده‌ايم .